من تمام برنامه های بهره وری خود را با ابزارهای منبع باز به مدت یک ماه جایگزین کردم و این چیزی است که من آموخته ام

زندگی دیجیتال و بهره وری من سالها در مورد اشتراک ها و برنامه های اختصاصی معلق بود. از مدیریت پروژه گرفته تا یادداشت برداری ، من به رابط های جلا و ادغام های بدون درز ابزارهای محبوب اعتماد کردم. با این حال ، اغلب احساس می کردم که من حق بیمه ای را برای ویژگی هایی که به سختی استفاده می کردم پرداخت کردم.

به دنبال محبوبیت روزافزون منبع باز ، می خواستم ببینم آیا ابزارهای جامعه محور می توانند جایگزین قفل های فروشنده شوند. بنابراین ، من یک چالش ۳۰ روزه را شروع کردم. من برنامه های بهره وری اختصاصی خود را خنثی کردم و فقط به گزینه های منبع باز در Android و Desktop اعتماد کردم. این داستان آن آزمایش است و درسهای غافلگیرانه ای که به من آموخت.

مربوط

۷ بهترین برنامه رایگان و منبع آزاد من در تلفن هوشمند و رایانه لوحی Android خود استفاده می کنم

از حریم خصوصی و آزادی در Android لذت ببرید

شفافیت و مزایای حریم خصوصی

منبع: سیگنال

این یکی از بزرگترین دلایل اتخاذ برنامه های منبع باز بود. با برنامه های اختصاصی ، می توانم ببینم که این نرم افزار چه کاری انجام می دهد ، اما من هیچ ایده ای ندارم که چگونه این کار را انجام می دهد. این عدم دید ، من را نگران کرد ، به خصوص در مورد داده های حساس.

داستان با برنامه های منبع باز متفاوت است. اصل اصلی این است که کد منبع آشکارا برای بازرسی هر کسی در دسترس است. محققان امنیتی و کاربران کنجکاو می توانند کد را مرور کرده و ببینند که چگونه در پس زمینه کار می کند. چندین برنامه منبع باز انعطاف پذیری خود میزبانی را ارائه می دهند ، جایی که می توانم داده های شخصی را در دستگاه و سرور مورد نظر خود ذخیره کنم.

مزایای هزینه (مورد آشکار)

بیایید در مورد جنبه پول برنامه های منبع باز صحبت کنیم. این فوری ترین و آشکارترین فواید است. این که آیا مایکروسافت ۳۶۵ ، Evernote ، Trello یا Ticktick است ، هر یک به اشتراک فعال نیاز دارند. با نرم افزار منبع باز ، تغییرات پویا مالی. من می توانم بدون دیدن دکمه مشترک یا فاکتور ، از ابزارهای قدرتمندی مانند LibreOffice ، Joplin یا Anytype استفاده کنم ، نصب و استفاده کنم.

اگر نیاز به مقیاس یا اضافه کردن کاربران بیشتری داشته باشم (اگر در یک تیم هستم) ، هزینه ها به طور معمول با برنامه های اصلی چند برابر می شوند. با منبع باز ، به طور کلی اینگونه نیست. این نرم افزار رایگان است ، خواه فقط من باشد یا یک تیم کوچک.

دسترسی به پلتفرم

غالباً در دسترس بودن متقاطع با برنامه های اختصاصی مسئله ای وجود دارد. به عنوان مثال ، من عاشق کاردستی ویرایشگر اسناد مدرن شدم ، فقط برای فهمیدن این یک اپل منحصر به فرد بود. همین مورد در مورد برنامه های مالی شخصی مانند MoneyCoach نیز صدق می کند ، که کاملاً ریشه در اکوسیستم اپل دارد.

یادداشت های بسته بندی شده نمونه دیگری از این دست است. این یک جایگزین عالی در مورد Android و وب است ، اما فاقد نسخه iOS است. با این حال ، با ابزارهای منبع باز ، این مشکل تا حد زیادی از بین رفت. از آنجا که آنها توسط جوامع ساخته شده اند ، غالباً با هدف دسترسی جهانی ، بیشتر برنامه های منبع باز متقاطع هستند.

به عنوان مثال ، برنامه انتخابی من ، برنامه انتخابی من را انتخاب کنید. این برنامه دارای برنامه های بومی برای Windows ، MacOS ، Linux ، Android و iOS است. همچنین یک گیره وب را ارائه می دهد. در مورد مدیران رمز عبور مانند Bitwarden و ابزارهای مدیریت دانش مانند AnyType نیز همین اتفاق می افتد.

داده های من و گردش کار من قابل حمل است. من می توانم بدون از دست دادن دسترسی یا عملکرد ، بین دستگاه ها و سیستم عامل ها تغییر کنم.

با برنامه های اصلی ، به روزرسانی ها اغلب در برنامه ثابت یک شرکت تحویل داده می شوند. در حالی که من می توانم درخواست های ویژگی را ارسال کنم ، در آینده نزدیک شانس اجرای آنها وجود دارد.

داستان با اکوسیستم منبع باز متفاوت است. یک جامعه جهانی از توسعه دهندگان ، طراحان و کاربران پرشور این برنامه ها را ایجاد و نگهداری می کند. وقتی من یک ایده ویژگی یا یک ترفند جزئی دارم ، فکر می کنم برنامه را بهبود می بخشد ، روند مستقیم و تعاملی است.

بیشتر پروژه های منبع باز میزبان توسعه خود بر روی سیستم عامل هایی مانند Github یا GitLab ، جایی که ردیاب های موضوعی اختصاصی و انجمن های بحث و گفتگو وجود دارد.

رابط کاربری کت و شلوار قوی برنامه های منبع باز نیست

تاکنون فقط در مورد مثبت استفاده از برنامه های منبع باز صحبت کرده ام. حالا ، بیایید بیش از چند منفی برویم. رابط کاربری قوی ترین مجموعه برنامه های منبع باز نیست.

به عنوان مثال بیایید جوپلین را بگیریم. من از ویژگی های آن منفجر شدم. این قدرتمند است ، از Markdown پشتیبانی می کند و هماهنگ سازی بسیار خوبی دارد. با این حال ، هنگامی که آن را راه اندازی می کنید ، UI چیزهای زیادی را برای دلخواه خود باقی می گذارد. اگرچه کاربردی است ، احساس جلا ، براق و شهودی ندارد که در برنامه هایی مانند OneNote پیدا می کنید.

همان احساساتی که وقتی Thunderbird را برای ایمیل امتحان کردم ، اعمال شد. از نظر عملکردی ، این یک جانور است. این حساب های مختلف را کنترل می کند ، فیلتر قدرتمندی را ارائه می دهد و کنترل زیادی به شما می دهد. سپس به یاد می آورم که با چیدمان تمیزتر ، آیکون های مدرن تر و زیبایی شناسی تصفیه شده ، Outlook را باز کنم.

این لزوماً برای من معامله گر نیست ، به خصوص با توجه به تمام مزایا ، اما می تواند برای بسیاری از افراد معامله ای باشد.

برنامه های منبع باز با هم خوب کار نمی کنند

در حالی که در دسترس بودن پلتفرم یک مزیت برای ابزارهای منبع باز است ، این ابزارها فاقد اکوسیستم هستند. به عنوان مثال ، در دنیای مایکروسافت ، می توانم یک ایمیل را در Outlook پرچم گذاری کنم ، و آن پرچم به عنوان یک کار در مایکروسافت برای انجام دادن ظاهر می شود. وقتی سندی را به صورت کلمه ایجاد می کنم ، می توانم آن را به اشتراک بگذارم و در تیم ها همکاری کنم و یکپارچه با OneDrive ادغام می شود.

با برنامه های منبع باز ، هر ابزار اغلب به تنهایی می ایستد و لزوماً با دیگران صحبت نمی کند. یکی از استثنائات قابل توجه من دریافتم که تلاش برای ساختن یک اکوسیستم منبع باز پروتون است.

مربوط

سفر من از گوگل به پروتون: چرا اکوسیستم ها را تغییر دادم و به عقب نگاه نمی کنم

سفر غیر منتظره من به حریم خصوصی با پروتون

یک چالش بهره وری ۳۰ روزه

جابجایی از مجموعه بهره وری آشنا و پرداخت شده من به ابزارهای منبع باز چشم نواز بود. این آزمایش فقط مربوط به یافتن گزینه های رایگان نبود. این در مورد کشف یک فلسفه متفاوت از توسعه نرم افزار بود. این انتقال دارای معایبی است و شما باید قبل از سرمایه گذاری در دنیای منبع باز آنها را در خاطر داشته باشید.